سبک موسیقی کلاسیک - گرایش فکری و رفتاری به پدیده‌های فرهنگی- آناستیا
31 شهریور, 1400
سبک های موسیقی

سبک موسیقی کلاسیک

سبک های موسیقی زیادی وجود دارد مانند :

1) کلاسیک، 2) بلوز(غمگین و..)، 3) راک، 4) هیپ هاپ/رپ و … که ما در ادامه به بررسی موسیقی کلاسیک می پردازیم.

تعریف موسیقی کلاسیک

وقتی خواننده یک قطعه‌ای را می‌خواند، شعری را در یک گام موسیقی با یک سازبندی خاصی خوانده است.

حال ممکن است در کنسرتی که برگزار می‌کند برای راحتی کار خواننده یا نوازنده‌ها یا … گامی که خواننده در موسیقی استودیویی اجرا کرده است را تغییر دهند و موسیقی در گام متفاوتی اجرا شود، یا اینکه با سازبندی متفاوتی قطعه را اجرا کنند. با وجود تمام این تغییرات ما باز همان قطعه قبلی را خواهیم شنید.

اما این اتفاق نمی‌تواند در مورد موسیقی کلاسیک رخ دهد، چون موسیقی کلاسیک دقیق است.

آهنگساز تمامی ساز بندی، سرعت اجرای قطعه، گام و تمامی جزییات دیگر قطعه را مشخص می‌کند .

نوازنده‌ها و رهبر ارکستر در تمامی نقاط دنیا و در تمامی زمان‌ها باید دقیقا همان چیزی را اجرا کنند که آهنگساز خواسته است.

تاریخچه ی موسیقی کلاسیک

اصطلاح “موسیقی کلاسیک” برای اولین بار در اوایل قرن نوزدهم ظاهر شد .

در بین دوستداران موسیقی که دوره باخ (درواقع، آهنگساز باروک) تا بتهوون را به عنوان یک دوره درخشان در تاریخ موسیقی می دانستند، محبوبیت زیادی پیدا کرد.

سرانجام در اواخر قرن نوزدهم، این موسیقی به عصر رمانتیک معروف شد.

اما وقتی نوبت به عامه مردم رسید که ارکسترهای محلی آنها چه چیزی اجرا می کنند،

برلیوز و برامز تحت عنوان “موسیقی کلاسیک” قرار گرفتند.

دوره باروک … دوره کلاسیک …. دوره رومانتیک …. دوره مدرن

نوگرایی یا مُدرنیسم به معنی :

گرایش فکری و رفتاری به پدیده‌های فرهنگی نو و پیشرفته‌تر و کنار گذاردن برخی از سنت‌های قدیمی است.

تقسیم بندی دوره های هنری – از جمله موسیقی – بعد از رونسانس چهار دوره اصلی در نظر گرفته میشود.

اول سبک باروک (Baroque) که بطور تقریبی بین سالهای 1600 تا 1750 میلادی ادامه داشته.

دوم دوره کلاسیک بین سالهای 1750 تا 1820 ، سوم رمانتیک بین سالهای 1820 تا 1910 و بالآخره موسیقی مدرن یا همین موسیقی عصر حاضر از 1910 تا به امروز.

طبیعی است که این تاریخ ها تقریبی هستند و انتقال سبک موسیقی از یک دوره به دوره بعد طی یک دوران گذر اتفاق بوده است .

که در آن مدت هنرمندانی بوده اند که با سبک هایی بینابین ، آثار هنری خود را خلق میکردند.

چهره های بزرگ این دوره ها شامل آهنگسازان اتریشی هایدن و موتسارت و آهنگساز آلمانی یعنی بتهوون هست.

شاید موتسارت و بتهوون به همراه باخ سه چهره برتر کل تاریخ موسیقی کلاسیک باشند.

هچنین آهنگسازان بزرگ دیگر نیز دراین دوره ها شهرت پیدا کردند به نام های:

شوبرت،شوپن،شومان،برامس،یوهان اشتراوس،پاگانینی،روسینی، چایکوفسکی، بیزه، وردی، وگنر، لیست، مندلسون، البنیز، دورژاک، افن باخ، سن سان، گریگ، الگار، دبوسی، موسرگسکی، ریمسکی کورساکف و مالر از موسیقیدانان مشهور این دوره هستند.

اسامی مشاهیر موسیقی کلاسیک

ولفگانگ آمادئوس موتسارت

لودویگ فان بتهوون

فردریک شوپن

یوزف هایدن

آنتونیو ویوالدی

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *